Discussion about this post

User's avatar
Yapay Zeka Hayatım's avatar

Çok sıkıldım çok!

Depremden bir hafta sonra iş için Adana'ya gittim. Elimden gelen yardımı yerelden göndermek için fırsat olarak kullandım o seyahati. 3 büyük şehir ayaktaydı, seferberdi ve yaralar ne kadar sarılabildi tartışılır.

Olasi Istanbul depremiyle ilgili yegane dileğim, ilk anda hık diye gitmek. Sen sağ, ben selamet...

Ceren ama CECE :)'s avatar

Biz depremi Mersin'de kısmen hissettik, o uğultu ve sarsıntıyla yataklarımızdan fırladık, çok korktuk ama çok şükür ki bir yıkım yaşamadık. Ona rağmen 2-3 gün gece yarılarına kadar sitenin bahçesinde ateş yakıp komşularımızla bahçede oturduk, evlerimize 2-3 saatlik uykular için korka korka girebildik. Kuzenim Adıyaman'da yıkılan otelde hayatını kaybeden rehberlerden biriydi, sadece bir gece kalmak için gittiği otelde yakalandı depreme ve 6 gün ondan haber alamadık, sonunda da kötü haberini aldık zaten..Çok sevdiğim bir arkadaşım eşi ve 1 yaşındaki kızıyla enkazda hayatını kaybetti, o güzel aileden sadece 10 yaşındaki oğlu kaldı geriye, bizlere emanet..Bir çok iş arkadaşımın evleri yıkıldı, çalıştığım kurum deprem bölgesindeki tüm personelleri geniş aileleri ile birlikte Adana ve Mersin'deki otellere yerleştirdi. Günlerce, gecelerce Genel Müdürlüğümüzden ve diğer şehirlerdeki şubelerimizden gelen yardım kamyonlarını karşıladık, onları bedenlerine,cinsiyetlerine göre tasnifleyip otellere dağıttık. Hiç tanımadığımız personellerle sarılıp ağlamalarımızı ömrüm boyunca unutmayacağım..Bir hırka, bir çorap, bir ayakkabı vs. verdiğim kişilerin "ben 1 tane aldım zaten, belki almayan başkası kalmıştır, önce onlara dağıtın" demesini unutmayacağım..Kimsenin fazlasında gözü olmamasını, herkesin her şeyi birbiriyle paylaşmasını unutmayacağım.. Oğlumun kendi oyuncaklarından, kitaplarından bir poşet hazırlayıp, "anne bunu otelde kalan depremzede çocuklara götür, canları sıkılmasın" demesini hiç unutmayacağım..Otel sahiplerinin asla aç gözlülük yapmadan tüm imkânlarını seferber etmesini unutmayacağım.. Müşterilerimizin bizlerle beraber yardım toplamasını, otellerde gönüllü çalışmasını unutmayacağım..Ama en önemlisi asıl sorumluların hiç utanmadan, arsızca görevlerine devam etmesini hatta yardım tırlarını, kolileri deprem bölgesine göndermemize izin vermeyişlerini unutmayacağım..Biz çok güzel, çok yüce gönüllü bir milletiz, birbirimize evimizi, yuvamızı, soframızı açtık, yine açarız ona hiç şüphem yok ama Allah bir daha kimseyi böyle bir felaketle sınamasın..Ve dilerim bu kayıplara sebep olanlar gün yüzü görmesin..

3 more comments...

No posts

Ready for more?